معرفی : اختلال بیش فعالی / کمبود توجه ( ADHD ) که بی توجهی ، بیش فعالی و رفتار تکانه ای ( تحریکی ) مشخصه آن است از زمره بحث انگیز ترین اختلالات روانی دوران کودکی است که به نحو احسن مطالعه شده است . این اختلال که به ویژه در پسر بچه ها شایع می باشد احتمالاً بیش از هر اختلال منفرد دیگری کودک را به مراکز بهداشت روانی می کشاند . با اینکه ADHD را هاینریش هافمن در اوایل قرن 19 ، با توصیفی که « زنی بیقرار » ارائه کرد ، به محافل شناساند ، اما تا سه دهۀ گذشته که شاهد انفجار گزارش ها و اظهار نظر در عرصه علمی ، بالینی و ادبیات عمومی بودیم آن طور که باید و شاید تشخیص گذارده نمی شد .
ـ ملاک های تشخیص اختلال پرتحرکی / کمبود توجه :
A ـ یکی از موارد (1) یا (2) :
1ـ وجود شش نشانه مرضی بی توجهی ( یا بیشتر ) حداقل به مدت شش ماه تا درجه ای که غیر انطباقی محسوب شده و با سطح رشد و نمو ناهمخوان باشد .
بیتوجهی
(a) اغلب از توجه دقیق به جزئیات ناتوان است ، یا در اثر بی مبالاتی در تکالیف درسی ، کار یا فعالیت های دیگر اشتباه می کند .
(b) اغلب در حفظ توجه در تکالیف و انجام فعالیت ها با مشکل روبروست .
(c) اغلب به نظر می رسد که وقتی با او مستقیماً حرف می زنند ، گوش نمی دهد .
(d) اغلب به دستور العمل ها عمل نمی کنند و در اتمام تکالیف درسی ، کارهای توانفرسا یا وظایف محوله در محل کار شکست می خورند . ( که ناشی از رفتار مقابله ای یا ناتوانی در فراگیری دستورالعملها نباشد ) .
(e) اغلب در سر و سامان دادن به تکالیف و فعالیت ها ، مشکل روبروست .
(f) اغلب از درگیر شدن در تکالیفی که مستلزم حفظ تلاش ذهنی است ( نظیر تکالیف درسی یا مشق شب ) می پرهیزد ، بی میل است یا طفره می رود .
(g) اغلب لوازم ضروری برای تکالیف یا فعالیت ها ( نظیر اسباب بازی ، تکالیف درسی ، مداد ، کتاب یا لوازم التحریر را گم می کند .
(h) اغلب حواسش به انسانی به محرک های بیرونی جلب می شود .
(1) اغلب امور روزمره را فراموش می کن .
(2) وجود شش نشانه مرضی پرتحرکی ـ تکانشگری ( یا بیشتر ) حداقل به مدت شش ماه تا درجه ای که غیر انطباقی محسوب شده و با سطح رشد و نمو ناهمخوان باشد :
پـرتحـرکی
(a) اغلب دست وپایش را تکان می دهد و یکجا آرام و قرار ندارد .
(b) اغلب در اتاق درس از جایش برمی خیزد یا در موقعیت های دیگری که ترک جایگاه جایز نیست ، از جایش بر می خیزد .
(c) اغلب این سو آن سو می رود و در موقعیت هایی که برخاستن نامناسب است ، از جایش بر می خیزد ( در نوجوانان و بزرگسالان ممکن است بهاحساس ذهنی بیقراری محدود نشود . )
(d) اغلب در انجام یا درگیر شدن با فعالیت های مستلزم حفط آرامش با مشکل مواجه است .
(e) اغلب « حال رفتن » است یا طوری عمل می کند گویی که « موتوری روی آن سوار کرده باشند »
(f) اغلب به حد افراط حرف می زند .
رفتـار تکـانهای
(g) اغلب پیش از اتمام سوال ، جواب از دهانش بیرون می پرد .
( h) اغلب به سختی تحمل انتظار کشیدن را دارد که نوبتش برسد .
(i) اغلب وسط کلام دیگران می پرد ( مثلاً گفتگو یا بازی دیگران را قطع می کند . )
B : وجود بعضی از نشانه های مرضی بی توجهی یا پرتحرکی ـ رفتار تکانه ای که موجد آسیب هستند ، پیش از 7 سالگی .
C : وجود پارهای صدمات ناشی از نشانههای مرضی دردو یا بیش از دوزمینه ( مثلاً مدرسه یا محل کار ، یا خانه ) .
D : وجود شواهد روشنی دال بر آسیب بالینی چشمگیر در کارکرد اجتماعی ، تحصیلی یا شغلی .
E : این نشانهها منحصراً در خلال سیر اختلال نافذ مربوط به رشد ، اسکیزوفرنی ، روانپرشیی یا اختلال پسیکوتیک دیگری رخ ندهند و توضیح آن از طریق اختلال روانی دیگری ( مثالً خلقی ، اختلال اضطرابی ، اختلال تجزیه ای یا اختلال شخصیت ) میسر نباشد .
ـ از عوامل موثر در بروز اختلال ADHD میتوان به عوامل ژنتیک ، سوخت و ساز آمینها ، ناهنجاریهای غده تیروئید ، اختلال در فعالیت موضعی مغز و عوامل محیطی و اکتسابی اشاره کرد .
ـ بدون درمان عملکرد طبیعی تعداد زیادی از کودکان مبتلا به ADHD پیش آگهی بسیار نا خوشایندی دارد .
درمـان
اکثر روشهای درمانی که برای ADHD بیان شد . از حیث ارزش علمی تفاوتهای زیادی باهم دارند که از گروه میتوان به دارو درمانی که شامل داروهای محرک کاتالامینی ، داروهای ضد افسردگی ، بنفلورامین و ... میباشد . درمانهای رفتاری و مشاوره با معلم را شامل میشود .
منبع : درسنامه جامع روانپزشکی کاپلان و سادوک ( اختلالات روانی و رفتاری دوران کودکی و نوجوانی )